Abstracts Biological Sciences

Thoracolumbar spine fractures: diagnostic and prognostic parameters

by F.C. Öner

De juiste diagnose, classificatie en behandeling van thoraco-lumbale wervelfracturen blijven een problematisch en controversieël onderwerp in traumatologie. Een kort historisch overzicht (Hoofdstuk 1) laat zien dat de diagnose en behandeling van deze let-sels vaak hebben geleid tot hevige discussies en onenigheden. Voordat veilige en effectieve chirurgische technieken waren ontwikkeld, lag het centrum van de discussie in de vragen of een poging tot gesloten repositie iets toevoegde en hoe lang de rug geïmmobiliseerd moest worden. De huidige discussie wordt gedomineerd door de vraag welke letsels met welke benadering operatief behandeld dienen te worden. Geen consensus is nog bereikt over deze vragen aan het eind van de twintigste eeuw. Het lot van een patiënt met een gebroken rug hangt nog steeds af van de chirurgisch-culturele voorkeuren van de kli-niek waar de patiënt terechtkomt. Onze studie over de diagnostische en prognostische parameters betreffende deze letsels laat zien dat onze middelen voor onderscheid van verschillende soorten letsels en onze schattingen van de prognose nog niet voldoende zijn ontwikkeld, hoewel wij waarschijnlijk voor-uitgang hebben geboekt in de behandeling van deze fracturen en hun gevolgen. Classificatie van deze letsels is altijd moeilijk geweest (Hoofdstuk 2). Tientallen schema s en ontelbare modificaties van deze schema s zijn ontwikkeld, gebruikt en verworpen. Dit is een aanwijzing dat de fundamentele patronen van deze letsels moeilijk te herkennen zijn. Alle inspanningen echter hebben bijgedragen tot de ontwikkeling van abstracte concepten over de structuur en stabiliteit van een gebroken rug. Het AO classificatie schema ontwikkeld door Magerl et al (1994) is de culminatie van alle inspanningen sinds Böhler om deze letsels te classificeren op basis van conventionele beeldvormende technieken. Deze auteurs constateerden dat al de voorafgaande classificaties heb-ben bijgedragen aan onze kennis en begrip van deze letsels, hoewel geen enkele schema gezien kan worden als een alles-omvattende con-ceptualisatie. Zij ontwikkelden een comprehensief systeem waar-mee elke letsel ingedeeld kan worden op verschillende niveau s vol-gens de richting van de trauma krachten, pathomorphologie en de ernst van de resulterende fractuur. Maar dit schema is gebaseerd op?155 veronderstellingen over de toestand van niet-benige structuren zon-der de middelen voor een directe beeldvorming. Wij hebben aange-toond (Hoofdstuk 3) dat vanwege deze moeilijkheden de reproduceer-baarheid van dit schema te wensen over laat vooral op de hoogste laag waar de integriteit van deze structuren de belangrijkste factor is. De AO classificatie dient gezien te worden als de laatste poging van unifi-catie van alle inspanningen in de twintigste eeuw voor herkenning van letselpatronen met beeldvormende technieken die geen direct beeld kunnen geven van de omvang van niet-benige letsels. Magnetic Resonance Imaging (MRI), is een krachtige nieuwe beeld-vormende techniek waarmee zowel…